ACRONYCHIA J.R.Forst. & G.Forst.

  1. Acronychia arfakensis Gibbs, Fl. Arfak 510 (1917); Hartley, J. Arnold Arbor. 54 (1974) 509. Endemic to Arfak Mountains. PAPUA.
  2. Acronychia dimorphocalyx Hartley, J. Arnold Arbor. 55 (1974) 537. – Acronychia trifoliolata Zoll. & Mor. var. pauciflora Valeton, Bull. Dept. Agr. Ind. Neerl. 10: 23 (1907). Endemic to western New Guinea. PAPUA.
  3. Acronychia emarginata Lauterb. Bot. Jahrb. 55: 250 (1917); Hartley, J. Arnold Arbor. 54 (1974) 507. Endemic to New Guinea. PAPUA.
  4. Acronychia goniocarpa Merr. & Perry, Jour. Arnold Arb. 22: 57. 1941; Hartley, J. Arnold Arbor. 54 (1974) 498. Endemic to W New Guinea: Idenburg River. PAPUA.
  5. Acronychia murina Ridley, Trans. Linn. Soc. Bot. II. 9: 25. 1916; Hartley, J. Arnold Arbor. 54 (1974) 505. – Acronychia wichmannii Lauterb. Bot. Jahrb. 55: 255. 1918. New Guinea. PAPUA.
  6. Acronychia papuana Gibbs, Fl. Arfak 144 (1917); Hartley, J. Arnold Arbor. 54 (1974) 508. Endemic to western New Guinea. PAPUA.
  7. Acronychia pedunculata (L.) Miq. Fl. Ind. Bat. Suppl. 532. 1861; Hartley, J. Arnold Arbor. 55 (1974) 549. – Jambolifera pedunculata L. Sp. PI. 1: 349. 1753. – Cyminosma ankenda Gaertn. Fruct. 1: 280. t. 58, fig. 6. 1788 (nomen illegit., based on Jambolifera L.). – Gela lanceolate Lour. Fl. Cochinch. 232. 1790. – Jambolifera rezinosa Lour. Fl. Cochinch. 231. 1790. – Laxmannia ankenda (Gaertn.) Raeuschel, Nomencl. Bot. ed. 3. 99. 1797. – Cyminosma pedunculata (L.) Roxb. Hort. Beng. 88. 1814. – Doerrienia malabarica Dennst. Schluess. Hort. Ind. Malab. 31. 1818. – Acronychia laurifolia Bl. Cat. Gew. Buitenz. 63. 1823. – Ximenia? lanceolata (Lour.) DC. Prodr. 1: 533. 1824. – Cyminosma resinosa DC. Prodr. 1: 722. 1824 (based on Jambolifera rezinosa Lour.) – Acronychia arborea Bl. Bijdr. 244. 1825. – Selas lanceolatum (Lour.) Spreng. Syst. Yeg. 2: 216. 1825. – Melicope conferta Blanco, Fl. Filip. ed. 2. 205. 1845. – Clausena simplicifolia Dalzell, Hook. Jour. Bot. Kew Gard. Misc. 3: 180. 1851. – Jambolifera arborea (Bl.) Zoll. & Mor. Syst. Vera. Zoll. 14. 1854. – Acronychia apiculata Miq Fl. Ind. Bat. Suppl. 532. 1861. – Acronychia barberi Gamble, Kew Bull. 1915: 345. 1915. – Acronychia lanceolata (Lour.) Forst. ex Crevost & Lemarie, Cat. Prod. Indochina 1: 173. 1917. – Acronychia resinosa Forst. ex Crevost & Lemarie, Cat. Prod. Indochina 1: 173. – 1917 (based on Jambolijera rezinosa Lour.). – Acronychia elliptica Merr. & Perry, Jour. Arnold Arb. 22: 56. 1941. S Asia and Malesia. SUMATRA, JAVA, KALIMANTAN, SULAWESI. Photos
  8. Acronychia pullei Lauterb. Bot. Jahrb. 55: 250. 251. 1918; Hartley, J. Arnold Arbor. 54 (1974) 534. Endemic to New Guinea. PAPUA.
  9. Acronychia reticulata Lauterb. Bot. Jahrb. 55: 251 (1917); Hartley, J. Arnold Arbor. 55 (1974) 544. – Acronychia reticulata var. glabra Lauterb. ibid. 252. Endemic to New Guinea. PAPUA.
  10. Acronychia rugosa Hartley, J. Arnold Arbor. 54 (1974) 500. Endemic to western New Guinea: Mt Doorman. PAPUA.
  11. Acronychia similaris Hartley, J. Arnold Arbor. 54 (1974) 511. Endemic to Vogelkop Peninsula: Nettoti Range. PAPUA.
  12. Acronychia trifoliolata Zoll. & Moritzi, Natuur- Geneesk. Arch. Ned.-Indië 2: 585. 1845; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 285; Hartley, J. Arnold Arbor. 55 (1974) 537. – Acronychia halmaheirae Miq., Ann. Mus. Lugd.-Bat. 3: 245. 1867. – Acronychia andrewsi Baker f., Monog. Christmas Isl. 174. 1900. Malesia to Solomon Islands.
    • Acronychia trifoliolata var. ampla Hartley, J. Arnold Arbor. 55 (1974) 541. Endemic to New Guinea. PAPUA.
    • Acronychia trifoliolata var. trifoliolata. – Anonychia halmaheirae Miq. Ann. Mus. Lugd.-Bat. 3: 245. 1867. – Jambolijera trifoliata 0. Ktze. Rev. Gen. PI. 1: 102. 1891 (based on Acronychia trifoliolata Zoll. & Mor.). – Acronychia andrewsi Baker f. in Andrews, Monog. Christmas Isl. 174. 1900. Java east to Pacific. JAVA, SULAWESI, NUSA TENGGARA, MALUKU, PAPUA.

 

 

AEGLE Corrêa

  1. Aegle marmelos (L.) Corrêa, Trans. Linn. Soc. 5: 223. 1800; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 279. – Crateva marmelos L., Sp. Pl. 444. 1753. Sumatra, Java, Sulawesi, Lesser Sunda Islands, Maluku Archipelago (Banda). SUMATRA, JAVA, SULAWESI, NUSA TENGGARA, MALUKU. Photos

 

 

BURKILLANTHUS Swingle

  1. Burkillanthus malaccensis (Ridl.) Swingle, J. Arn. Arb. 20 (1939) 257; JONES 361. – Citrus malaccensis Ridl. l.c. (1922) 359. N Sumatra, Peninsular Malaysia, and Sarawak. SUMATRA.

 

 

CITRUS L.

  1. Citrus × aurantiifolia (Christm.) Swingle, J. Washington Acad. Sci. 3: 465. 1913 (‘aurantifolia’); Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 280. – Limonia × aurantiifolia Christm., Pflanzenr. Syst. 1: 618. 1777. India to Myanmar and Malesia. SUMATRA, JAVA. Photos
  2. Citrus × aurantium L., Sp. Pl. 783. 1753; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 280. – Citrus × sinensis (L.) Osbeck, Reise Ostind. China. 250. 1765, pro sp. – Citrus × aurantium L. var. sinensis L., Sp. Pl. 2:783. 1753. – Citrus × nobilis Lour., Fl. Cochinch. 2: 466. 1790. Native of S China and Indochina. Introduced to Indonesia. Photos
  3. Citrus × floridana (J. Ingram & H. Moore) Mabb., Telopea 7: 337. 1998; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 281. – Citrofortunella floridana J.W. Ingram & H.E. Moore, Baileya 19: 170. 1975. Native of Florida. Introduced to Indonesia.
  4. Citrus hystrix DC., Cat. Pl. Horti Monsp. 97. 1813 (‘histrix’); Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 281. – Citrus macroptera Montrouz, Mém. Acad. Roy. Sci. Lyon, Sect. Sci. n.s., 10: 187 1860. S Asia and Myanmar to Malesia. JAVA. Photos
  5. Citrus × limon (L.) Osbeck, Reise Ostind. China 250. 1765 (‘limonia’); Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 281. – Citrus medica var. limon L., Sp. Pl. 2: 782. 1753. Widespread in the tropics, probably native of SE Asia. Photos
  6. Citrus lucida (Scheff.) Mabb., Blumea 55: 73. 2010; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 281. – Feronia lucida Scheff., Natuurk. Tijdschr. Ned.-Indië 31: 19 1870. – Feroniella lucida (Scheff.) Swingle, Bull. Soc. Bot. France 59: 781. 1913. – Feroniella oblata Swingle, Bull. Soc. Bot. France 59: 777. 1913. Endemic to Eastern Java: E Java and Madura. JAVA.
  7. Citrus macroptera Montr., Mem. Ac. R. (Imp.) Lyon Sc. 10 (1860) 187; TFSS 366. – Citrus papuana F.M. Bail., Contr. Fl. Brit. N. Guin. (1903) 1. – Citrus aurantium subsp. saponacea Safford, Contr. US. Nat. Herb. 9 (1905) 226. – Citrus hystrix (non DC.) Ridl. l.c. (1922) 358. Indochina to Malesia and Pacific. PAPUA. Photos
  8. Citrus maxima (Burm.) Merr., Interpr. Herb. Amboin. 296. 1917; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 281. – Aurantium maximum Burm., Herb. Amboin. Auctuar. 7: Index [16]. 1755. – Citrus grandis (L.) Osbeck, Dagb. Ostind. Resa. 98. 1757. – Citrus decumana L., Syst. Nat. ed. 12 2: 508. 1767. Widespread in tropics. JAVA. Photos
  9. Citrus × microcarpa Bunge, Mem. Acad. Imp. Sci. St. Petersb. 2:4. 1833; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 282. Native of China. Introduced to Indonesia. Photos
  10. Citrus reticulata Blanco, Fl. Filip. 610. 1837; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 282. Native of China. Introduced to Indonesia. Photos

 

 

CLAUSENA Burm.f.

  1. Clausena excavata Burm. f., Fl. Indica 89. 1768; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 282; Molino, Bull. Mus. Natl. Hist. Nat., Paris, 4 ser., 16 (1994) 115. – Clausena punctata (Rom.) Wight & Arn. ex Steudel, Nomencl. Bot., ed. 2, 1: 378 (1840). – Amyris sumatrana Rom., F1. Ind. ed. Carey 2 : 250 (1832). – Clausena sumatrana (Rom.) Wight & Arn. ex Steudel, Nomencl. Bot., ed. 2, 1:378 (1840). – Gallesioa graveolens Wight & Arn.) M.Roemer, Syn. Mon. Hesper.: 45(1846). – Amyris graveolens Buch.-Ham. ex Wight & Arn., Prodr. 1: 95 (1834), non (Kunth) Spreng., pro syn. – Clausena excavata Burm.f. var. tomentosa Kuntze, Revis. Gen. PI. 1 : 99 (1891). – Clausena forbesii Engl., in Engl. & Prantl, Nat. Pflantzenfam. 3 (4) : 188 (1896). – Clausena lunulata Hayata, Mat. FI. Formosa 51 (1911). – Clausena tetramera Hayata, Icon. PI. Formos. 6 : 12 (1916). – Clausena moningerae Merr., Philip. J. Sci. 23 : 247 (1923). – Clausena javensis J.F.Gmel., Syst. Nat. 2 (1) : 610 (1791), nom. superfl. 3. – Murraya burmanii Sprengel, Syst. Veg. 2 : 315 (1825) “burmarmi”, nom superfl. S to E Asia to Malesia. SUMATRA, JAVA, KALIMANTAN, SULAWESI, NUSA TENGGARA. Photos
    • Clausena excavata Burm. f. var. excavata.
    • Clausena excavata Burm. f. var. villosa Hook. f. F1. Brit. India 1 : 505 (1875); Molino, Bull. Mus. Natl. Hist. Nat., Paris, 4 ser., 16 (1994) 117. – Clausena excavata BURM.f. var. a: Oliv., J. Linn. Soc. Bot. 5 suppl. 2 : 31 (1861). – Clausena excavata Burm. f. var. B: Oliv, 1.c. Mainland SE Asia to W Malesia. KALIMANTAN.
  2. Clausena brevistyla Oliver, J. Linn. Soc. Bot. 5, suppl. 2 : 31 (1861); Molino, Bull. Mus. Natl. Hist. Nat., Paris, 4 ser., 16 (1994) 121.
    • Clausena brevistyla Oliver var. brevistyla. Lesser Sunda Islands, Maluku, New Guinea, and Australia. NUSA TENGGARA, MALUKU, PAPUA.
    • Clausena brevistyla Oliver var. papuana (Lauterb.) Molino, Bull. Mus. Natl. Hist. Nat., Paris, 4 ser., 16 (1994) 122. – Clausena papuana Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55 : 259 (1919) 1. – Clausena harmandiana (Pierre) Pierre ex Guillaumin var. papuana (Lauterb.) T.Tanaka, J.Am. Arb. 9 : 141 (1928). – Clausena halmaheirae Miq., Ann. Mus. Lugd.-Bat. 1 : 211 (1863). Maluku and New Guinea. MALUKU, PAPUA.
  3. Clausena harmandiana (Pierre) Guillaumin, Notul. Syst. (Paris) 1: 219. 1910; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 282. Glycosmis harmandiana Pierre, Fl. Forest. Cochinch. t. 285 1893. Indochina to Thailand and Peninsular Malaysia to Indonesia. JAVA, NUSA TENGGARA.

 

EUODIA J.R.Forst. & G.Forst.

  1. Euodia hortensis J.R.Forst. & G.Forst., Char. Gen. Pl. 7. 1775; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 285. Papuasia to Samoa.

 

 

GLYCOSMIS Corrêa

  1. Glycosmis chlorosperma (Blume) Spreng. Syst. Veg. ed. 16, 4 (1827) 162; TFSS 372. – Cookia chlorosperma Blume. l.c. (1825) 135. – Glycosmis monticola Ridl., J. Str. Br. R. As. Soc. 75 (1917) 14; G. malayana Ridl., J. Str. Br. R. As. Soc. 75 (1917) 12.
    • Glycosmis chlorosperma var. chlorosperma. Myanmar, Thailand, W Malesia, and the Philippines. SUMATRA, JAVA, KALIMANTAN.
    • Glycosmis chlorosperma var. elmeri (Merr.) Tanaka Med. Rijksherb. 69 (1931) 3; TFSS 373. – Glycosmis elmeri Merr., Philip. J. Sc. 30 (1926) Bot. 400. Borneo and the Philippines. KALIMANTAN.
  2. Glycosmis cyanocarpa (Blume) Spreng. Syst. Veg. ed. 16, 4 (1827) 161; TFSS 374. – Cookia cyanocarpa Blume l.c. (1825) 136. – Glycosmis longifolia Tanaka, Bull. Soc. Bot. Fr. 75 (1928) 709; G. cymosa (Kurz) Narayanaswami l.c. 26.
    • Glycosmis cyanocarpa var. platyphylla (Merr.) Stone l.c. (1978) 98; TFSS 374.
  3. Glycosmis pentaphylla (Retz.) DC., Prodr. 1: 538. 1824; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 282. – Limonia pentaphylla Retz., Observ. Bot. 5: 24. 1788. Malesia and N Australia. SUMATRA, JAVA, NUSA TENGGARA.

 

 

HARRISONIA R.Br. ex Juss.

  1. Harrisonia brownii A. Juss., Mém. Mus. Hist. Nat. 12: 540, t. 28. 1825; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 287. Philippines to Java and Sulawesi east to New Guinea and Australia. JAVA, NUSA TENGGARA, MALUKU, PAPUA.
  2. Harrisonia perforata (Blanco) Merr., Philipp. J. Sci., C 7: 236. 1912; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 287. – Paliurus perforatus Blanco, Fl. Filip. 174. 1837. S Asia to Central Malesia. SUMATRA, JAVA, SULAWESI, NUSA TENGGARA. Photos

 

 

LIMONIA L.

  1. Limonia acidissima L., Sp. Pl. ed. 2, 1: 554. 1762; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 283. – Feronia limona (L.) Swingle, J. Wash. Acad. Sci. 4: 328. 1914. N India and Malesia. SUMATRA, JAVA, NUSA TENGGARA.

 

 

LUNASIA Blanco

  1. Lunasia amara Blanco, Fl. Filip. 793. 1837; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 285; POWO (2021). Malesia to NE Australia. SUMATRA, JAVA, KALIMANTAN, SULAWESI, NUSA TENGGARA, MALUKU, PAPUA. Photos

 

 

LUVUNGA Buch.-Ham. ex Wight & Arn.

  1. Luvunga borneensis Hochr., Bull. Inst. Bot. Buitenzorg 19: 41 (1904); POWO (2021). Endemic to Borneo. KALIMANTAN.
  2. Luvunga monophylla (DC.) Mabb., Telopea 7: 334. 1998; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 283; POWO (2021). – Triphasia monophylla DC., Prod. 1: 536. 1824. – Paramignya trimera (Oliv.) Burkill, Gard. Bull. Straits Settlem. 5: 213. 1931. – Atalantia trimera Oliv., J. Linn. Soc. Bot. 5, suppl. 2: 24. 1861. Java, Philippines, and N Australia. JAVA, NUSA TENGGARA.
  3. Luvunga papuana Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 260 (1918); POWO (2021). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  4. Luvunga sarmentosa (Blume) Kurz, J. Asiat. Soc. Bengal, Pt. 2, Nat. Hist. 39: 69 (1870); POWO (2021). – Rhamnus oppositifolia Noronha, Verh. Batav. Genootsch. Kunsten 5(4): 26 (1790). – Lampetia sarmentosa (Blume) M.Roem., Fam. Nat. Syn. Monogr. 1: 42 (1846). – Luvunga crassifolia Tanaka, Meded. Rijks-Herb. 69: 8 (1931). – Luvunga eleutherandra Dalzell in Hooker’s J. Bot. Kew Gard. Misc. 2: 258 (1850). – Luvunga linearis Tanaka, Stud. Citrol. 2: 23 (1928). – Luvunga tavoyana Lindl., N.Wallich, Numer. List: n.º 6383 (1832). – Triphasia sarmentosa Blume, Bijdr. Fl. Ned. Ind.: 132 (1825). – Vietnam, Sumatra, and Borneo. SUMATRA, KALIMANTAN.
  5. Luvunga scandens (Roxb.) Buch.-Ham. ex Wight & Arn. Prodr. Fl. Ind. Orient. 1: 90 (1834); POWO (2021). – Limonia scandens Roxb., Fl. Ind. ed. 1832, 2: 380 (1832). – Luvunga motleyi (Pierre) Oliv., J. Proc. Linn. Soc., Bot. 5(Suppl. 2): 44 (1861). – Luvunga nitida Pierre, Fl. Forest. Cochinch.: t. 288 (1893). S to E Asia and Peninsular Malaysia to Borneo. KALIMANTAN.

 

 

MACLURODENDRON Hartley

  1. Maclurodendron porteri (Hook. f.) Hartley, Gard. Bull. Singapore 35, 1 (1982) 8. – Acronychia porteri Hook. f. Fl. Brit. India 1 (1875) 498. – Melicope? helferi Hook. f. ibid. 492. – Jambolifera porteri (Hook. f.) 0. Kuntze, Rev. Gen. Pl. 1 (1891) 102. – Melicope unifoliolata Merr. Philipp. J. Sci. Bot. 13 (1918) 74. Myanmar to Thailand, W Malesia except Java, and the Philippines. SUMATRA, KALIMANTAN.

 

 

MELICOPE J.R.Forst. & G.Forst.

  1. Melicope accedens (Blume) T.G.Hartley, Sandakania 4: 67 (1994); POWO (2021). – Ampacus accedens (Blume) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Ampacus macrophylla (Blume) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia accedens Blume, Bijdr. Fl. Ned. Ind.: 246 (1825). – Euodia calophylla Guillaumin, Bull. Soc. Bot. France 91: 213 (1945). – Euodia macrophylla Blume, Bijdr. Fl. Ned. Ind.: 246 (1825). – Euodia megistophylla Merr., Pap. Michigan Acad. Sci. 23: 181 (1937 publ. 1938). – Euodia nervosa Koord. & Valeton, Meded. Lands Plantentuin 17: 208 (1898). – Euodia parkinsonii K.Narayanan & M.P.Nayar, J. Econ. Taxon. Bot. 13: 201 (1989). – Euodia pasteuriana A.Chev. ex Guillaumin, Bull. Soc. Bot. France 91: 214 (1945). – Euodia pilulifera King, J. Asiat. Soc. Bengal, Pt. 2, Nat. Hist. 62: 210 (1893). – Zanthoxylum accedens (Blume) Miq., Fl. Ned. Ind. 1(2): 671 (1859). – Zanthoxylum macrophyllum (Blume) Miq., Fl. Ned. Ind. 1(2): 670 (1859). Myanmar, Thailand, Vietnam, W Malesia. SUMATRA, JAVA, KALIMANTAN.
  2. Melicope alba Lauterb., Nova Guinea 14: 141 (1924); POWO (2021). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  3. Melicope aneura (Lauterb.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 160 (2001); POWO (2021). – Euodia aneura Lauterb., Nova Guinea 14: 140 (1924). – Melicope heterophylla Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 48 (1941). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  4. Melicope anomala (Lauterb.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 218 (2001); POWO (2021). – Acronychia anomala Lauterb., Nova Guinea 14: 145 (1924). – Euodia anomala (Lauterb.) B.L.Linden, Nova Guinea, n.s., 10: 148 (1959). – Euodia oligantha Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 34 (1941). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  5. Melicope bonwickii (F. Muell.) T.G. Hartley, Sandakania 5: 56. 1994; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 285; POWO (2021). – Euodia bonwickii F. Muell., Fragm. 5: 56. 1865. – Euodia speciosa Rchb. f. & Zoll. ex Teijsm. & Binn., Natuurk. Tijdschr. Ned.-Indië 29: 255. 1867. Java, Borneo, Philippines, east to New Guinea and N Australia. JAVA, KALIMANTAN, SULAWESI, NUSA TENGGARA, MALUKU, PAPUA.
  6. Melicope buennemeijeri T.G.Hartley, Allertonia 8: 259 (2001); POWO (2021). Endemic to Sumatra. SUMATRA.
  7. Melicope buwaldae T.G.Hartley, Allertonia 8: 249 (2001); POWO (2021). Endemic to Sumatra. SUMATRA.
  8. Melicope calycina T.G.Hartley, Allertonia 8: 248 (2001); POWO (2021). Endemic to Lesser Sunda Islands. NUSA TENGGARA.
  9. Melicope celebica T.G.Hartley, Allertonia 8: 200 (2001); POWO (2021). Endemic to Sulawesi. SULAWESI.
  10. Melicope crassiramis (K.Schum.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 179 (2001); POWO (2021). – Ampacus crassinervis (K.Schum.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia crassinervis K.Schum., K.M.Schumann & U.M.Hollrung, Fl. Kais. Wilh. Land: 59 (1889). – Euodia crassiramis K.Schum., K.M.Schumann & U.M.Hollrung, Fl. Kais. Wilh. Land: 59 (1889). – Euodia cuneata Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 39 (1941). New Guinea to Solomon Islands. PAPUA.
  11. Melicope crispula (Merr. & L.M.Perry) T.G.Hartley, Allertonia 8: 210 (2001); POWO (2021). – Euodia crispula Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 35 (1941). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  12. Melicope denhamii (Seem.) T.G.Hartley, Sandakania 4: 57. 1994; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 286; POWO (2021). – Picrasma denhamii Seem., Fl. Vit. 33. 1865. – Euodia incisifolia Bakh.f., Blumea 6: 365. 1950. – Euodia ridleyi Hochr., Icon. Bogor 2: t. 151. 1905. – Euodia suaveolens Scheff. var. ridleyi (Hochr.) Bakh.f., Blumea 6: 365. 1950. – Euodia albiflora C.T.White, J. Arnold Arbor. 10: 224 (1929). – Euodia amboinensis Merr., Interpr. Herb. Amboin.: 290 (1917). – Euodia asteridula Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 41 (1941). – Euodia dallmannensis Sa.Kurata, Bull. Tokyo Univ. Forest 36: 124 (1948). – Euodia elegans Sander, Nursery Cat. (Sander & Co.) 1899: 19 (1899). – Euodia gjellerupii Lauterb., Nova Guinea 8: 823 (1912). – Euodia incisifolia Bakh.f., C.A.Backer, Bekn. Fl. Java 6(145): 9 (1948). – Euodia kajewskii Guillaumin, J. Arnold Arbor. 12: 234 (1931). – Euodia lamprocarpa K.Schum., in K.M.Schumann & C.A.G.Lauterbach, Fl. Schutzgeb. Südsee, Nachtr.: 280 (1905). – Euodia nitida Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 56: 510 (1921). – Euodia papuana Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 42 (1941). – Euodia ponapensis Kaneh. & Hatus., Bot. Mag. (Tokyo) 54: 436 (1940). – Euodia quercifolia (B.S.Williams) Ridl., Gard. Chron., ser. 3, 76: 303 (1924). – Euodia radlkoferiana Lauterb., K.M.Schumann & C.A.G.Lauterbach, Fl. Schutzgeb. Südsee, Nachtr.: 281 (1905). – Euodia ridleyi Hochr., Icon. Bogor.: t. 151 (1905). – Euodia schullei Warb., Bot. Jahrb. Syst. 13: 338 (1891). – Euodia simulans Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 43 (1941). – Euodia subcaudata Merr., Philipp. J. Sci., C 9: 298 (1914). – Euodia tenuistyla Stapf, Trans. Linn. Soc. London, Bot. 4: 137 (1894). – Euodia triphylla Backer, Schoolfl. Java: 179 (1911). – Picrasma denhamii Seem., Fl. Vit.: 33 (1865). Java and Borneo east to Pacific Ocean. JAVA, KALIMANTAN, SULAWESI, NUSA TENGGARA, MALUKU, PAPUA. Photos
  13. Melicope doormani-montis (Lauterb.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 181 (2001); POWO (2021). – Euodia doormani-montis Lauterb., Nova Guinea 14: 139 (1924). Endemic to western New Guinea. PAPUA.
  14. Melicope durifolia (K.Schum.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 144 (2001); POWO (2021). – Euodia durifolia K.Schum., K.M.Schumann & C.A.G.Lauterbach, Fl. Schutzgeb. Südsee, Nachtr.: 279 (1905). – Euodia hageniana Gilli, Ann. Naturhist. Mus. Wien 83: 463 (1979 publ. 1980). – Melicope iboensis Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 243 (1918). – Melicope sarcococca Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 240 (1918). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  15. Melicope elleryana (F.Muell.) T.G.Hartley, Telopea 4: 34 (1990); POWO (2021). – Acronychia muelleri Francis, Bull. Misc. Inform. Kew 1931: 190 (1931). – Ampacus tetragona (K.Schum.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia altissima Baker f., J. Bot. 61(Suppl.): 7 (1923). – Euodia batjanica Valeton, in B.P.G.Hochreutiner, Pl. Bogor. Exs.: 52 (1904). – Euodia cladantha Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 37 (1941). – Euodia elleryana F.Muell., Fragm. 5: 4 (1865). – Euodia elleryana var. pilosa (Lauterb.) W.D.Francis, Bull. Misc. Inform. Kew 1932: 189 (1932). – Euodia hunsteinii Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 238 (1918). – Euodia rosea Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 36 (1941). – Euodia spectabilis Ridl., Trans. Linn. Soc. London, Bot. 9: 24 (1916). – Euodia tetragona K.Schum., K.M.Schumann & U.M.Hollrung, Fl. Kais. Wilh. Land: 57 (1889). – Evodiella hooglandii B.L.Linden, Nova Guinea, n.s., 10: 145 (1959). – Evodiella muelleri B.L.Linden, Nova Guinea, n.s., 10: 147 (1959). – Evodiella muelleri f. dinggi Veldkamp & Rouw., Blumea 32: 203 (1987). – Evodiella muelleri f. kanange Veldkamp & Rouw., Blumea 32: 204 (1987). Maluku to New Guinea and Australia. MALUKU, PAPUA.
  16. Melicope eriophylla (Merr. & L.M.Perry) T.G.Hartley, Allertonia 8: 180 (2001); POWO (2021). – Euodia eriophylla Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 38 (1941). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  17. Melicope euneura (Miq.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 260 (2001); POWO (2021). – Euodia euneura (Miq.) Miq., Ann. Mus. Bot. Lugduno-Batavi 3: 243 (1867). – Zanthoxylum euneuron Miq., Fl. Ned. Ind., Eerste Bijv.: 532 (1861). Endemic to Sumatra. SUMATRA.
  18. Melicope exuta T.G.Hartley, Allertonia 8: 183 (2001); POWO (2021). Endemic to western New Guinea. PAPUA.
  19. Melicope forbesii (Baker f.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 209 (2001); POWO (2021). – Euodia forbesii Baker f., J. Bot. 61(Suppl.): 6 (1923). New Guinea to Vanuatu. PAPUA.
  20. Melicope frutescens (Blanco) Appelhans & J.Wen, PhytoKeys 58: 84 (2016); POWO (2021). – Euodia confusa Merr., Philipp. J. Sci. 20: 391 (1922). – Melicope confusa (Merr.) Tang S.Liu, Illustr. Native & Introd. Lign. Pl. Taiwan 2: 876 (1961). – Cissus arborea Blanco, Fl. Filip., ed. 2: 51 (1845). – Cissus frutescens Blanco, Fl. Filip.: 70 (1837). Borneo, Philippines, Sulawesi, Maluku. KALIMANTAN, SULAWESI, MALUKU.
  21. Melicope glabra (Blume) T.G.Hartley, Sandakania 4: 60 (1994); POWO (2021). – Rhus trifoliata Noronha, Verh. Batav. Genootsch. Kunsten 5(4): 26 (1790). – Ampacus glabra (Blume) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia glabra (Blume) Blume, Bijdr. Fl. Ned. Ind.: 245 (1825). – Euodia kingii Engl. in H.G.A.Engler & K.A.E.Prantl, Nat. Pflanzenfam. 3(4): 121 (1896). – Euodia krukovii Merr., Pap. Michigan Acad. Sci. 24: 75 (1938 publ. 1939). – Fagara glabra Blume, Catalogus: 40 (1823). Sumatra, Peninsular Malaysia, and Java. SUMATRA, JAVA.
  22. Melicope hiepkoi T.G.Hartley, Allertonia 8: 192 (2001); POWO (2021). Endemic to western New Guinea. PAPUA.
  23. Melicope hookeri T.G.Hartley, Sandakania 4: 70 (1994); POWO (2021). – Ampacus robusta (Hook.f.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia robusta Hook.f., Fl. Brit. India 1: 488 (1875). Native of W Malesia. SUMATRA, KALIMANTAN.
  24. Melicope idiocarpa T.G.Hartley, Allertonia 8: 184 (2001); POWO (2021). Endemic to Sulawesi. SULAWESI.
  25. Melicope incana T.G.Hartley, Sandakania 4: 71 (1994); POWO (2021). – Ampacus alba (Hook.f.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia alba Hook.f., Trans. Linn. Soc. London 23: 166 (1860). Sumatra, Borneo, and Sulawesi. SUMATRA, KALIMANTAN, SULAWESI.
  26. Melicope kjellbergii T.G.Hartley, Allertonia 8: 267 (2001); POWO (2021). Endemic to Sulawesi. SULAWESI.
  27. Melicope kostermansii T.G.Hartley, Allertonia 8: 270 (2001); POWO (2021). Maluku to western New Guinea. MALUKU, PAPUA.
  28. Melicope lamii Lauterb., Nova Guinea 14: 142 (1924); POWO (2021). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  29. Melicope latifolia (DC.) T.G.Hartley, Sandakania 4: 72 (1994); POWO (2021). – Ampacus latifolia (DC.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia bintoco Blanco, Fl. Filip., ed. 2: 50 (1845). – Euodia latifolia DC., Prodr. 1: 724 (1824). – Euodia mindanaensis Merr., Bull. Bur. Forest. Philipp. Islands 1: 25 (1903). – Euodia peekelii Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 227 (1918). – Euodia samoensis Christoph., Bull. Bernice P. Bishop Mus. 154: 12 (1938). – Euodia silvatica Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 44 (1941). – Euodia solomonensis Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 43 (1941). – Zanthoxylum lanuginosum Kostel., Allg. Med.-Pharm. Fl. 5: 1783 (1836). – Zanthoxylum latifolium (DC.) G.Don, Gen. Hist. 1: 804 (1831). – Zanthoxylum rumphianum Cham., Linnaea 5: 58 (1830). Myanmar and Malesia. JAVA, KALIMANTAN, SULAWESI, NUSA TENGGARA, MALUKU, PAPUA. Photos
  30. Melicope lunu-ankenda (Gaertn.) T.G.Hartley, Sandakania 4: 61 (1994); POWO (2021). – Ampacus roxburghiana (Cham.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia arborea Elmer, Leafl. Philipp. Bot. 8: 2806 (1915). – Euodia arborescens D.D.Tao, Acta Bot. Yunnan. 6: 285 (1984). – Euodia aromatica Blume, Bijdr. Fl. Ned. Ind.: 246 (1825). – Euodia concinna Ridl., Bull. Misc. Inform. Kew 1930: 78 (1930). – Euodia lepta var. roxburghiana (Cham.) M.Hiroe, Forest Pl. Hist. Jap. Islands 1: 191 (1974). – Euodia lucida Miq., Ann. Mus. Bot. Lugduno-Batavi 3: 244 (1867). – Euodia lunu-ankenda (Gaertn.) Merr., Philipp. J. Sci., C 7: 378 (1912 publ. 1913). – Euodia lunu-ankenda var. tirunelvelica A.H.Henry & Chandrab., Bull. Bot. Surv. India 15: 144 (1973 publ. 1976). – Euodia malayana Ridl., Fl. Malay Penins. 1: 342 (1922). – Euodia marambong (Miq.) Miq., Ann. Mus. Bot. Lugduno-Batavi 3: 244 (1867). – Euodia obtusifolia Ridl., Bull. Misc. Inform. Kew 1930: 78 (1930). – Euodia punctata Merr., J. Straits Branch Roy. Asiat. Soc. 86: 315 (1922). – Euodia roxburghiana (Cham.) Benth., Fl. Hongk.: 59 (1861). – Fagara lunu-ankenda Gaertn., Fruct. Sem. Pl. 1: 334 (1788). – Fagara triphylla Roxb., Fl. Ind. ed. 1832, 1: 416 (1832). – Fagara zeylanica J.F.Gmel., Syst. Nat. ed. 13[bis]: 258 (1791). – Zanthoxylum aromaticum Miq., Fl. Ned. Ind. 1(2): 670 (1859). – Zanthoxylum lucidum Miq., Fl. Ned. Ind., Eerste Bijv.: 532 (1861). – Zanthoxylum marambong Miq., Fl. Ned. Ind., Eerste Bijv.: 533 (1861). – Zanthoxylum nilagiricum Miq., Nieuwe Verh. Eerste Kl. Kon. Ned. Inst. Wetensch. Amsterdam, ser. 3, 5: 6 (1852). – Zanthoxylum roxburghianum Cham., Linnaea 5: 58 (1830). – Schmidelia integerrima Wall., Numer. List: n.º 8065 (1847). S Asia to Malesia. JAVA, SULAWESI. Photos
  31. Melicope macrocarpa (King) T.G.Hartley, Gard. Bull. Singapore 46: 133 (1994); POWO (2021). – Euodia macrocarpa King, J. Asiat. Soc. Bengal, Pt. 2, Nat. Hist. 62: 209 (1893). Sumatra and Peninsular Malaysia. SUMATRA.
  32. Melicope macrophylla Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 51 (1941); POWO (2021). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  33. Melicope maliliensis T.G.Hartley, Allertonia 8: 219 (2001); POWO (2021). Endemic to Sulawesi. SULAWESI.
  34. Melicope maxii T.G.Hartley, Allertonia 8: 199 (2001); POWO (2021). Endemic to Sulawesi. SULAWESI.
  35. Melicope megastigma T.G.Hartley, Allertonia 8: 271 (2001); POWO (2021). Endemic to Maluku Archipelago. MALUKU.
  36. Melicope moluccana T.G.Hartley, Allertonia 8: 206 (2001); POWO (2021). Maluku Archipelago. MALUKU.
  37. Melicope monticola T.G.Hartley, Allertonia 8: 180 (2001); POWO (2021). – Euodia coriacea Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 237 (1918). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  38. Melicope mucronata Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 50 (1941); POWO (2021). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  39. Melicope neglecta T.G.Hartley, Allertonia 8: 252 (2001); POWO (2021). Endemic to Java and Lesser Sunda Islands. JAVA, NUSA TENGGARA.
  40. Melicope novoguineensis Valeton, Bull. Dép. Agric. Indes Néerl. 10: 24 (1907); POWO (2021). – Euodia synaptoneura Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 226 (1918). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  41. Melicope pachypoda (Lauterb.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 177 (2001); POWO (2021). – Euodia ledermannii Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 236 (1918). – Euodia pachypoda Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 236 (1918). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  42. Melicope papuana (Lauterb.) Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 241 (1918); POWO (2021). – Fagara papuana Lauterb., Nova Guinea 8: 823 (1912). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  43. Melicope pauciflora T.G.Hartley, Allertonia 8: 266 (2001); POWO (2021). Endemic to Sulawesi. SULAWESI.
  44. Melicope phanerophlebia (Merr. & L.M.Perry) T.G.Hartley, Allertonia 8: 123 (2001); POWO (2021). – Euodia phanerophlebia Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 40 (1941). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  45. Melicope polyadenia Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 47 (1941); POWO (2021). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  46. Melicope pubifolia Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 53 (1941); POWO (2021). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  47. Melicope ramuliflora T.G.Hartley, Allertonia 8: 255 (2001); POWO (2021). Endemic to Sumatra. SUMATRA.
  48. Melicope reticulata Lauterb., Nova Guinea 8: 824 (1912); POWO (2021). – Melicope coriacea Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 49 (1941). – Melicope perspicuinervia Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 50 (1941). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  49. Melicope rhytidocarpa (Merr. & L.M.Perry) T.G.Hartley, Allertonia 8: 216 (2001); POWO (2021). – Acronychia rhytidocarpa Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 55 (1941). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  50. Melicope rubra (K.Schum. & Lauterb.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 211 (2001); POWO (2021). – Acronychia cauliflora Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 253 (1918). – Euodia rubra K.Schum. & Lauterb., Fl. Schutzgeb. Südsee: 375 (1900). – Evodiella cauliflora (Lauterb.) B.L.Linden, Nova Guinea, n.s., 10: 147 (1959). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  51. Melicope schraderi (Lauterb.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 191 (2001); POWO (2021). – Euodia schraderi Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 239 (1918). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  52. Melicope steenisii T.G.Hartley, Allertonia 8: 254 (2001); POWO (2021). Endemic to Sumatra. SUMATRA.
  53. Melicope sterrophylla Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 46 (1941); POWO (2021). – Melicope parvifolia Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 45 (1941). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  54. Melicope subunifoliolata (Stapf) T.G.Hartley, Sandakania 4: 66 (1994); POWO (2021). –Euodia subunifoliolata Stapf, Trans. Linn. Soc. London, Bot. 4: 138 (1894). Endemic to Borneo. KALIMANTAN.
  55. Melicope trachycarpa Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 243 (1918); POWO (2021). – Melicope clathrata Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 49 (1941). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  56. Melicope trichopetala (Lauterb.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 208 (2001); POWO (2021). – Euodia trichopetala Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 238 (1918). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  57. Melicope triphylla (Lam.) Merr., Philipp. J. Sci., C 7: 375 (1912 publ. 1913); POWO (2021). – Acronychia minahassae (Teijsm. & Binn.) Miq., Ann. Mus. Bot. Lugduno-Batavi 3: 245 (1867). – Ampacus angustifolia Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Ampacus incerta (Blume) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Ampacus triphylla (Lam.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia anisodora K.Schum. & Lauterb., Fl. Schutzgeb. Südsee: 374 (1900). – Euodia awadan Hatus., J. Jap. Bot. 14: 236 (1938). – Euodia coriacea Merr., Philipp. J. Sci. 17: 265 (1920 publ. 1921). – Euodia glaberrima Merr., Philipp. J. Sci., C 13: 18 (1918). – Euodia incerta Blume, Bijdr. Fl. Ned. Ind.: 245 (1825). – Euodia lamarckiana Benth., Fl. Hongk.: 59 (1861). – Euodia laxireta Merr., Philipp. J. Sci., C 9: 295 (1914). – Euodia microsperma F.M.Bailey, Queensland Agric. J. 24: 20 (1910). – Euodia minahassae Teijsm. & Binn., Natuurk. Tijdschr. Ned.-Indië 29: 255 (1867). – Euodia philippinensis Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 45 (1941). – Euodia triphylla (Lam.) DC., Prodr. 1: 724 (1824). – Fagara triphylla Lam., Encycl. 2: 447 (1788). – Lepta triphylla (Lam.) Lour., Fl. Cochinch.: 82 (1790). – Melicope awadan (Hatus.) Ohwi & Hatus., J. Jap. Bot. 16: 527 (1940). – Melicope curranii Merr., Philipp. J. Sci., C 3: 234 (1908). – Melicope densiflora Merr., Philipp. J. Sci., C 5: 182 (1910). – Melicope gjellerupii Lauterb., Nova Guinea 8: 824 (1912). – Melicope kanehirae Hatus., J. Jap. Bot. 16: 527 (1940). – Melicope luzonensis Engl., Fragm. Fl. Philipp. 1: 161 (1905). – Melicope mahonyi F.M.Bailey, Queensland Agric. J. 6: 287 (1900). – Melicope mindanaensis Elmer, Leafl. Philipp. Bot. 8: 2809 (1915). – Melicope monophylla Merr., Philipp. J. Sci., C 3: 139 (1908). – Melicope nitida Merr., Philipp. J. Sci., C 9: 362 (1914). – Melicope obtusa Merr., Publ. Bur. Sci. Gov. Lab. 35: 24 (1906). – Melicope odorata Elmer, Leafl. Philipp. Bot. 2: 476 (1908). – Melicope rupestris Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 244 (1918). – Melicope tetrandra Blanco, Fl. Filip.: 293 (1837). – Zanthoxylum triphyllum (Lam.) G.Don, Gen. Hist. 1: 804 (1831). Indochina and Malesia. PAPUA. Photos
  58. Melicope versteeghii T.G.Hartley, Allertonia 8: 162 (2001); POWO (2021). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  59. Melicope vitiflora (F.Muell.) T.G.Hartley, Telopea 4: 34 (1990); POWO (2021). – Euodia vitiflora F.Muell., Fragm. 7: 144 (1871). New Guinea to Australia. PAPUA.
  60. Melicope xanthoxyloides (F.Muell.) T.G.Hartley, Allertonia 8: 119 (2001); POWO (2021). – Ampacus alata (F.Muell.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Ampacus xanthoxyloides (F.Muell.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia alata F.Muell., Fragm. 7: 142 (1871). – Euodia bakeriana Domin, Biblioth. Bot. 22(89): 291 (1927). – Euodia bismarcki-montium Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 229 (1918). – Euodia chlorantha Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 227 (1918). – Euodia maidenii K.Schum., in K.M.Schumann & C.A.G.Lauterbach, Fl. Schutzgeb. Südsee, Nachtr.: 279 (1905). – Euodia micrantha Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 228 (1918). – Euodia mollis Warb., Bot. Jahrb. Syst. 13: 339 (1891). – Euodia xanthoxyloides F.Muell., Fragm. 4: 155 (1864). New Guinea and NE Australia. PAPUA.

 

 

MEROPE M.Roem.

  1. Merope angulata (Willd.) Swingle, J. Washington Acad. Sci. 5: 423 (1915); POWO (2021). – Atalantia angulata (Willd.) Engl., Nat. Pflanzenfam. ed. 2, 19a: 328 (1931). – Atalantia longispina Kurz, J. Asiat. Soc. Bengal, Pt. 2, Nat. Hist. 41: 295 (1872). – Atalantia spinosa (Blume) Hook. ex Koord., Exkurs.-Fl. Java 2: 427 (1912). – Citrus angulata Willd., Sp. Pl., ed. 4, 3: 1426 (1802). – Glycosmis spinosa (Blume) D.Dietr., Syn. Pl. 2: 1409 (1840). – Gonocitrus angulatus (Willd.) Kurz, J. Asiat. Soc. Bengal, Pt. 2, Nat. Hist. 42: 228 (1873). – Limonia angulata (Willd.) Wight & Arn. ex Voigt, Hort. Suburb. Calcutt.: 139 (1845). – Merope spinosa (Blume) M.Roem., Fam. Nat. Syn. Monogr. 1: 44 (1846). – Paramignya angulata Kurz, J. Asiat. Soc. Bengal, Pt. 2, Nat. Hist. 44: 135 (1875). – Paramignya longispina Hook.f., Fl. Brit. India 1: 511 (1875). – Sclerostylis spinosa Blume, Bijdr. Fl. Ned. Ind.: 134 (1825). S Asia east to Malesia. JAVA, KALIMANTAN, SULAWESI, MALUKU, PAPUA.

 

 

MICROMELUM Blume

  1. Micromelum minutum (G. Forst.) Wight, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) & Arn., Prodr. Fl. Indica Orient. 448. 1834; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 283. – Limonia minuta G. Forst., Fl. Insul. Austr. Prodr. 33. 1786. – Aulacia falcata Lour., Fl. Cochinch.: 273 (1790). – Aulacia falcifolia Stokes, Bot. Mat. Med. 2: 483 (1812). – Bergera villosa Wall., Numer. List: n.º 6372 (1832). – Cookia falcata (Lour.) DC., Prodr. 1: 537 (1824). – Cookia punctata Hassk., Cat. Hort. Bot. Bogor. Alt.: 215 (1844). – Glycosmis subvelutina F.Muell., Fragm. 1: 26 (1858). – Limonia minuta G.Forst., Fl. Ins. Austr.: 33 (1786). – Micromelum falcatum (Lour.) Tanaka, Bull. Mus. Natl. Hist. Nat., sér. 2, 2: 157 (1930). – Micromelum glabrescens Benth., London J. Bot. 2: 212 (1843). – Micromelum octandrum Turcz., Bull. Soc. Imp. Naturalistes Moscou 36(I): 578 (1863). – Micromelum pubescens Blume, Bijdr. Fl. Ned. Ind.: 138 (1825). – Micromelum pubescens var. glabrescens (Benth.) Oliv., J. Proc. Linn. Soc., Bot. 5(Suppl. 2): 40 (1861). – Micromelum timoriense Zipp. ex Span., Linnaea 15: 178 (1841). From S Asia to Malesia to Australia and Pacific Ocean. SUMATRA, JAVA, KALIMANTAN, SULAWESI, NUSA TENGGARA, MALUKU. Photos
  2. Micromelum diversifolium Miq., Ann. Mus. Bot. Lugduno-Batavi 1: 211 (1864); POWO (2021). Endemic to Maluku. MALUKU.

 

 

MONANTHOCITRUS Tanaka

  1. Monanthocitrus bispinosa B.C.Stone, Proc. Acad. Nat. Sci. Philadelphia 137: 217 (1985); POWO (2021). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  2. Monanthocitrus cornuta (Lauterb.) Tanaka, J. Arnold Arbor. 9: 138 (1928); POWO (2021). – Citrus cornuta Lauterb., Nova Guinea 8: 292 (1910). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  3. Monanthocitrus paludosa (Lauterb.) B.C.Stone, Proc. Acad. Nat. Sci. Philadelphia 137: 217 (1985); POWO (2021). – Citrus paludosa Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 263 (1918). – Wenzelia paludosa (Lauterb.) Tanaka, Stud. Citrol. 2: 23 (1928). Endemic to New Guinea. PAPUA.

 

 

MURRAYA Koenig ex L.

  1. Murraya crenulata (Turcz.) Oliv., J. Proc. Linn. Soc., Bot. 5(Suppl. 2): 29 (1861); POWO (2021). – Chalcas crenulata (Turcz.) F.Muell., Contr. Phytogr. New Hebrides: 7 (1873). – Chalcas crenulata (Turcz.) Tanaka, Bull. Soc. Bot. France 75: 710 (1928). – Clausena citriodora Merr., Philipp. J. Sci. 26: 458 (1925). – Clausena corymbiflora Linden, Cat. Gén. 98: 3 (1878). – Clausena crenulata (Turcz.) F.Muell., Contr. Phytogr. New Hebrides: 7 (1874). – Clausena smyrelliana P.I.Forst., Austrobaileya 5: 716 (2000). – Clausena worcesteri Merr., Philipp. J. Sci., C 5: 180 (1910). – Glycosmis crenulata Turcz., Bull. Soc. Imp. Naturalistes Moscou 31(I): 250 (1858). – Murraya sorsogonensis Elmer ex Yu.Tanaka, Trans. Nat. Hist. Soc. Formosa 22: 423 (1932). Philippines to New Guinea and Australia. PAPUA.
  2. Murraya cyclopensis Astuti & Rugayah, Reinwardtia 15: 112 (2016); POWO (2021). Endemic to western New Guinea. PAPUA.
  3. Murraya exotica L., Mant. Pl. 2: 563. 1771 (‘Murraea’); Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 283. Mainland Asia through Malesia and New Caledonia. JAVA.
  4. Murraya heptaphylla Span., Linnaea 15: 178 (1841); POWO (2021). – Camunium heptaphylla (Span.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 99 (1891). Endemic to Lesser Sunda Islands. NUSA TENGGARA.
  5. Murraya koenigii (L.) Spreng., Syst. Veg. 2: 315. 1817; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 284. – Bergera koenigii L., Mant. Pl. 565. 1767. – Camunium koenigii (L.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 99 (1891). – Chalcas koenigii (L.) Kurz, J. Asiat. Soc. Bengal, Pt. 2, Nat. Hist. 44: 132 (1875). – Chalcas siamensis (Craib) Tanaka, Bull. Soc. Bot. France 75: 710 (1928). – Murraya foetidissima Teijsm. & Binn., Natuurk. Tijdschr. Ned.-Indië 27: 41 (1864). – Murraya siamensis Craib, Bull. Misc. Inform. Kew 1926: 340 (1926). – Nimbo melioides Dennst., Schlüssel Hortus Malab.: 30 (1818). India and Sri Lanka and Malesia. SUMATRA, JAVA. Photos
  6. Murraya paniculata (L.) Jack, Malay. Misc. 1: 31. 1820; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 283. – Chalcas paniculata L., Mant. Pl. 1: 68. 1767. – Connarus santaloides Blanco, Fl. Filip., ed. 2: 366 (1845). – Chalcas cammuneng Burm.f., Fl. Indica: 104 (1768). – Chalcas intermedia M.Roem., Fam. Nat. Syn. Monogr. 1: 48 (1846). – Chalcas japanensis Lour., Fl. Cochinch.: 271 (1790). – Chalcas paniculata L., Mant. Pl. 1: 68 (1767). – Chalcas sumatrana M.Roem., Fam. Nat. Syn. Monogr. 1: 49 (1846). – Limonia malliculensis J.R.Forst. ex Steud., Nomencl. Bot., ed. 2, 2: 47 (1840). – Murraya amoena Salisb., Prodr. Stirp. Chap. Allerton: 320 (1796). – Murraya banati Elmer, Leafl. Philipp. Bot. 7: 2812 (1915). – Murraya japonensis (Lour.) Raeusch., Nomencl. Bot., ed. 3: 119 (1797). – Murraya omphalocarpa Hayata, Icon. Pl. Formosan. 3: 51 (1913). – Murraya ovatifoliolata Domin, Biblioth. Bot. 22(89): 296 (1927). – Murraya scandens Hassk., Abh. Naturf. Ges. Halle 9: 233 (1866). – Murraya sumatrana Roxb., Fl. Ind. ed. 1832, 2: 374 (1832). S Asia to Australia. SUMATRA, JAVA, KALIMANTAN, SULAWESI, NUSA TENGGARA, MALUKU, PAPUA. Photos

 

 

PERRYODENDRON T.G.Hartley

  1. Perryodendron parviflorum (C.T.White) T.G.Hartley, Adansonia, sér. 3, 19: 198 (1997); POWO (2021). – Melicope parviflora C.T.White, J. Arnold Arbor. 10: 226 (1929). Endemic to New Guinea. PAPUA.

 

 

PLEIOSPERMIUM Swingle

  1. Pleiospermium latialatum Swingle, J. Arnold Arbor. 20: 261 (1939); POWO (2021). Endemic to Borneo. KALIMANTAN.
  2. Pleiospermium littorale (Miq.) Tanaka, Stud. Citrol. 2: 27 (1928); POWO (2021). – Atalantia littoralis (Miq.) Guillaumin, Bull. Soc. Bot. France 60: 441 (1913). – Limnocitrus littoralis (Miq.) Swingle, J. Arnold Arbor. 21: 3 (1940). – Limonia littoralis (Miq.) Backer, Schoolfl. Java: 185 (1911). – Paramignya littoralis Miq., Ann. Mus. Bot. Lugduno-Batavi 1: 211 (1864). Vietnam and Java. JAVA.
  3. Pleiospermium longisepalum Swingle, J. Arnold Arbor. 20: 259 (1939); POWO (2021). Endemic to Borneo. KALIMANTAN.
  4. Pleiospermium sumatranum Swingle, J. Arnold Arbor. 20: 260 (1939); POWO (2021). Endemic to Sumatra. SUMATRA.

 

TETRACTOMIA Hook.f.

  1. Tetractomia barringtonioides T.G.Hartley, J. Arnold Arbor. 60: 147 (1979); POWO (2021). Endemic to Sulawesi. SULAWESI.
  2. Tetractomia kostermansii T.G.Hartley, J. Arnold Arbor. 60: 147 (1979); POWO (2021). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  3. Tetractomia rotundifolia (Ridl.) Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 54 (1941); POWO (2021). – Terminthodia rotundifolia Ridl. in L.S.Gibbs, Fl. Arfak Mts.: 143 (1917). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  4. Tetractomia tetrandra (Roxb.) Merr., J. Straits Branch Roy. Asiat. Soc. 76: 87 (1917); POWO (2021). – Ampacus pedunculosa (Hook.f.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 98 (1891). – Euodia leucantha Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 61: 30 (1927). – Euodia pedunculosa Hook.f., Fl. Brit. India 1: 489 (1875). – Melicope beccarii (Hook.f.) Engl., in H.G.A.Engler & K.A.E.Prantl, Nat. Pflanzenfam. 3(4): 122 (1896). – Melicope philippinensis (Elmer) Engl., Nat. Pflanzenfam. ed. 2, 19a: 233 (1931). – Melicope roxburghii Engl., in H.G.A.Engler & K.A.E.Prantl, Nat. Pflanzenfam. 3(4): 122 (1896). – Melicope tetrandra Roxb., Fl. Ind. ed. 1832, 2: 257 (1832). – Terminthodia lanceolata Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 59: 535 (1925). – Terminthodia obovata Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 246 (1918). – Terminthodia oppositifolia Ridl., Trans. Linn. Soc. London, Bot. 9: 24 (1916). – Terminthodia orbiculata Markgr., Nova Guinea 14: 143 (1924). – Terminthodia schultzei-leonhardii Lauterb., Bot. Jahrb. Syst. 55: 245 (1918). – Terminthodia treubiana Lauterb., Nova Guinea 14: 142 (1924). – Terminthodia viridiflora Ridl., J. Fed. Malay States Mus. 6: 141 (1915). – Tetractomia acuminata Merr., Philipp. J. Sci. 17: 265 (1920 publ. 1921). – Tetractomia beccarii Hook.f., Fl. Brit. India 1: 490 (1875). – Tetractomia holttumii Ridl., J. Bot. 62: 295 (1924). – Tetractomia lanceolata (Lauterb.) Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 54 (1941). – Tetractomia latifolia Ridl., Bull. Misc. Inform. Kew 1930: 79 (1930). – Tetractomia lauterbachiana Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 55 (1941). – Tetractomia montana Ridl., Bull. Misc. Inform. Kew 1930: 79 (1930). – Tetractomia obovata Merr., J. Straits Branch Roy. Asiat. Soc. 76: 86 (1917). – Tetractomia oppositifolia (Ridl.) Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 54 (1941). – Tetractomia orbiculata (Markgr.) Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 54 (1941). – Tetractomia pachyphylla Merr., Philipp. J. Sci., C 13: 19 (1918). – Tetractomia parviflora Ridl., Bull. Misc. Inform. Kew 1930: 78 (1930). – Tetractomia roxburghii Hook.f., Fl. Brit. India 1: 491 (1875). – Tetractomia treubiana (Lauterb.) Merr. & L.M.Perry, J. Arnold Arbor. 22: 54 (1941). Peninsular Thailand to Papuasia. SUMATRA, JAVA, KALIMANTAN, SULAWESI, NUSA TENGGARA, MALUKU, PAPUA. Photos

 

 

TETRADIUM Lour.

  1. Tetradium sambucinum (Blume) T.G.Hartley, Gard. Bull. Singapore 34: 100 (1981); POWO (2021). – Euodia sambucina (Blume) Hook.f. ex Koord. & Valeton, Meded. Lands Plantentuin 17: 216 (1896). – Philagonia sambucina Blume, Catalogus: 20 (1823). W and C Malesia. SUMATRA, JAVA, SULAWESI, NUSA TENGGARA.
  2. Tetradium sumatranum T.G.Hartley, Gard. Bull. Singapore 34: 121 (1981); POWO (2021). Endemic to Sumatra. SUMATRA.

 

 

TRIPHASIA Lour.

  1. Triphasia brassii (C.T.White) Swingle, J. Washington Acad. Sci. 28: 532 (1938); POWO (2021). – Echinocitrus brassii (C.T.White) Tanaka, J. Arnold Arbor. 9: 138 (1928). – Paramignya brassii C.T.White, J. Arnold Arbor. 7: 231 (1926). Endemic to New Guinea. PAPUA.
  2. Triphasia trifolia (Burm.f.) P.Wilson, Torreya 9: 33. 1909; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 284; POWO (2021). – Limonia trifolia Burm. f., Fl. Indica 103. 176. – Limonia diacantha DC., Prodr. 1: 536 (1824). – Limonia retusa D.Don, Prodr. Fl. Nepal.: 224 (1825). – Limonia trifoliata L., Mant. Pl. 2: 237 (1771). – Triphasia aurantiola Lour., Fl. Cochinch.: 153 (1790). – Triphasia diacantha M.Roem., Fam. Nat. Syn. Monogr. 1: 37 (1846). – Triphasia javanica M.Roem., Fam. Nat. Syn. Monogr. 1: 38 (1846). – Triphasia trifoliata (L.) DC., Prodr. 1: 536 (1824). SE Asia and Malesia. JAVA, KALIMANTAN, NUSA TENGGARA, PAPUA. Photos

 

 

ZANTHOXYLUM L.

  1. Zanthoxylum acanthopodium DC. Prodr. 1: 727. 1824; Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 209. India to S China and Thailand and also in Sumatra. SUMATRA.
  2. Zanthoxylum armatum DC. Prodr. 1 : 727. 1824; Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 212. – Zanthoxylum alatum Roxb. Hort. Beng. 72. 1814, nomen nudum. – Zanthoxylon planispinum Sieb. & Zucc. Abh. Akad. München 4 (2): 138. 1846. – Zanthoxylum alatum Roxb. var. planispinum (Sieb. & Zucc.) Rehd. & Wils. Pl. Wils. 2: 125. 1914. S to E Asia, Philippines, and Lesser Sunda Islands. NUSA TENGGARA. Photos
  3. Zanthoxylum avicennae (Lam.) DC. Prodr. 1: 726. 1824; Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 190. – Fagara avicennae Lam. Encycl. 2: 445. (1788). – Xanthoxylum lentis ci folium Champ, ex Benth. Jour. Bot. Kew Misc. 3 : 329 (1851). – Zanthoxylum tidorense Miq. Ann. Mus. Lugd.-Bat. 3: 246 (1867). – Zanthoxylum diversifolium Warb, in Engl. Bot. Jahrb. 13: 339 (1891). – Fagara diversifolia (Warb.) Engl. Nat. Pflanzenfam. III. 4: 118. 1896. – Zanthoxylum iwahigense Elmer, Leafl. Philip. Bot. 5: 1833 (1913). Thailand to Indochina, Java and Borneo to Maluku Archipelago. JAVA, NUSA TENGGARA, MALUKU. Photos
  4. Zanthoxylum backeri (Bakh.f.) Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 195. – Fagara backeri Bakh. f. Blumea 6: 366. 1950. Endemic to W Java: Lengkong. JAVA.
  5. Zanthoxylum celebicum Koord. Fl. N.O. Celebes 639. 1898; Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 200. Sulawesi and Maluku: Manado and Morotai. SULAWESI, MALUKU.
  6. Zanthoxylum conspersipunctatum Merr. & Perry, Jour. Arnold Arb. 22: 33. 1941; Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 204. Endemic to New Guinea. PAPUA.
  7. Zanthoxylum forbesii Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 193. Endemic to Sumatra: Lampung Province. SUMATRA.
  8. Zanthoxylum limonella (Dennst.) Alston, in Trime Ceylon suppl. 6. 37. 1931; Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 197. – Tipalia limonella Dennst. Schlüss. Hort. Malab. 31: 1818. – Fagara budrunga Roxb. Fl. Ind. ed. Carey & Wall. 1: 437. 1820. – Fagara rhetsa Roxb. Fl. Ind. ed. Carey & Wall. 1: 438. 1820. – Zanthoxylum budrunga (Roxb.) DC. Prodr. 1: 728. 1824, sub ” species non satis notae .” – Zanthoxylum rhetsa (Roxb.) DC. Prodr. 1: 728. 1824. – Zanthoxylum rhetsa var. budrunga (Roxb.) Pierre, FI. Forestière Cochinch. 4: t. 290. 1893. – Zanthoxylum budrunga var. paucijuga Koords. & Val. Booms. Java 4: 224 (1896). – Zanthoxylum ? minahassae Koords. Fl. N.O. Celebes 639. 1898. India to Malesia. JAVA, SULAWESI, MALUKU.
  9. Zanthoxylum myriacanthum Wall, ex Hook. f. Fl. Br 496. 1875; Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 185. – Zanthoxylum rhetsoides Drake, Jour. Bot. Paris 6: 275. 1892. – Fagara myriacantha (Wall, ex Hook, f.) Engl. Nat. Pflanzenfam. III. 4: 118. 1896. – Zanthoxylum diabolicum Elmer, Leafl. Philip. Bot. 2: 477. 1908. – Evodia odorata Levi. Repert. Sp. Nov. 9: 458. 1911. – Zanthoxylum odoratum (Levi.) Levi. Ibid. 13: 266. 1914. – Fagara gigantea Hand.-Mazz. Anzeig. Akad. Wiss. Wien. 58: 64. 1921. – Zanthoxylum giganteum (Hand.-Mazz.) Rehd. Jour. Arnold Arb. 8: 151. 1927. – Fagara diabolica (Elmer) Engl. Nat. Pflanzenfam. ed. 2. 19a: 220. 1931. – Fagara odorata (Levi.) Hand.-Mazz. Symb. Sinica 7: 623. 1933. – Fagara rhetsoides (Drake) Reeder & Cheo, Jour. Arnold Arb. 32: 69. 1951. – Zanthoxylum rhetsoides Drake var. pubescens Huang, Acta Phytotax. Sinica 6 (1): 48. 1957. India to China and Vietnam, W Malesia and Philippines. SUMATRA.
  10. Zanthoxylum nitidum (Roxb.) DC. Prodr. 1: 727. 1824; Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 180. – Fagara nitida Roxb. Fl. Ind. ed. Carey & Wall. 1: 439. 1820. – Nugae sylvarum silvestris Rumph. Herb. Amb. 5: 124. 1747. – Piper pinnatum Lour. Fl. Cochinch. 31. 1790 (nomen illegit.). – Zanthoxylum torvum F. Muell. Frag. Phyt. Austral. 7: 14 . – Zanthoxylum hamiltonianum Wall, ex Hook. f. Fl. Brit. Ind 1809 (Wallich cat. n. 7117), I Fagara torva (F. Muell.) Engl. Nat. Pflanzenfam. III. 4: 119. 1 Fagara warburgii Perk. Fragm. Fl. Philip. 160. 1905. – Zanthoxylum hirtellum Ridi. Jour. Fed. Malay States 10: 13. – Zanthoxylum collinsae Craib, Kew Bull. 1926: 165. 1926. – Fagara hamiltoniana (Wall. ex. Hook, f.) Engl. Nat. Pflanzenfam. ed. 2. 19a: 221. 1931. – Fagara hirtella (Ridi.) Engl. Ibid. – Zanthoxylum scabrum Guill. Bull. Soc. Bot. Fr. 91: 215. 1944. – Fagara oblongifolia Bakh. f. Blumea 6: 366. 1950. – Fagara pendjaluensis Bakh. f. Ibid. – Zanthoxylum asperum Huang, Acta Phytotax. Sinica 6 (1): 75. 1957. – Zanthoxylum asperum var. glabrum Huang, Ibid. 76. Type: Wang 77912 , China, Yunnan Province. India to Taiwan, Malesia, to Australia and Pacific Islands. SUMATRA, JAVA, SULAWESI, MALUKU, PAPUA.
  11. Zanthoxylum ovalifolium Wight, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966), Illus. Ind. Bot. 1: 169. 1839 (” Zanthoxylon”); Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 207. – Zanthoxylon sepearium Wight, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966), Illus. Ind. Bot. 1: 169. 1839. – Zanthoxylum ovalifolium var. sepearium Wight, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966)) Hook. f. Fl. Brit. Ind. 1: 493. 1875. – Fagara ovalifolia Wight, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966)) Engl. Nat. Pflanzenfam. III. 4: 118. 1896. – Zanthoxylum inerme White & Francis Bot. Bull. (Dept. Agr. Brisbane) 22ě. 6. 1920 (nomen illegit.) non Sessé & Mociño. – Fagara varians Domin Bibliot. Bot. 22 (894): 846. 1927 (nomen illegit.) non Bent. – Zanthoxylum dominianum Merr. & Perry, Jour. Arnold Arb. 22: 32. 1941 (based on Fagara varians Domin). – Zanthoxylum suberosum White, Proc. Roy. Soc. Queensland, 53: 208. 1942 (based on Z. inerme White & Francis). S Asia to Myanmar, Java, Lesser Sunda, New Guinea, and Australia. JAVA, NUSA TENGGARA.
  12. Zanthoxylum parviflorum Benth. Fl. Austral. 1: 363. 1863; Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 199. – Fagara parviflora (Benth.) Engl. Nat. Pflanzenfam. III. 4: 119. 1896. W New Guinea and Australia. PAPUA.
  13. Zanthoxylum retroflexum Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 195. Endemic to N Sumatra: Asahan. SUMATRA.
  14. Zanthoxylum rhetsa (Roxb.) DC., Prodr. 1: 728. 1824; Irsyam & Chikmawati, Floribunda 5, 8 (2018) 286. – Fagara rhetsa Roxb., Fl. Indica 1: 438. 1820. S Asia to Malesia. JAVA, SULAWESI, NUSA TENGGARA, PAPUA.
  15. Zanthoxylum scandens Bl. Bijdr. Natuurk. Wetens. 249. 1825; Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 177. – Xanthoxylum cuspidatum Champ, ex Benth. Jour. Bot. Kew Misc. 3: 329. 1851. – Zanthoxylum khasianum Hook. f. Fl. Brit. Ind. 1: 494. 1875. – Fagara scandens (Bl.) Engl. Nat. Pflanzenfam. III. 4: 118. 1896. – Fagara cuspidata (Champ, ex Benth.) Engl. Ibid. – Fagara khasyana (Hook, f.) Engl. Ibid. – Fagara laxifoliolata Hay. Ic. PI. Formosa 3: 50. 1913. – Fagara cyrtorhachia Hay. Ibid. 6: 8. 1916. – Fagara leiorhachia Hay. Loc. cit. 10. – Fagara chinensis Merr. Philip. Jour. Sei. Bot. 13: 141. 1918. – Zanthoxylum chinensis (Merr.) Chung, Mem. Sei. Soc. China 1: 123. 1924. – Fagara kwangsiensis Hand.-Mazz. Sinensia 3: 186. 1933. – Zanthoxylum yunnanense Huang, Acta Phytotax. Sinica 6 (1): 59. 1957. – Zanthoxylum laxifoliolatum (Hay.) Huang, Ibid. 81. – Zanthoxylum leiorhachium (Hay.) Huang, Ibid. – Zanthoxylum cyrtorhachium (Hay.) Huang, Ibid. India to W Malesia. SUMATRA, JAVA.
  16. Zanthoxylum vinkii Hartley, J. Arnold Arbor. 47, 3 (1966) 201. Endemic to Biak Archipelago. PAPUA.

 

References